© Copyright by Wydawnictwo EPROFESS
Żory 2010

Wydanie I

ISBN: 978-83-63435-16-5

Projekt okładki: Jacek Piekarczyk
Skład: EPROFESS, Żory

Wydawnictwo EPROFESS

Żory
www.eprofess.pl
e-mail: wydawnictwo@eprofess.pl

Autor oraz wydawnictwo EPROFESS dołożyli wszelkich starań, by zawarte w tej publikacji informacje były kompletne i rzetelne. Nie biorą jednak żadnej odpowiedzialności za ich wykorzystanie, ani za związane z tym ewentualne naruszenie praw autorskich, patentowych i innych. Autor i wydawnictwo nie ponoszą również żadnej odpowiedzialności za ewentualne szkody wynikłe z wykorzystania informacji zawartych w publikacji.

Wszelkie prawa zastrzeżone. Nieautoryzowane rozpowszechnianie całości lub fragmentu niniejszej publikacji w jakiejkolwiek postaci jest zabronione. Kopiowanie w całości oraz we fragmentach, za pomocą urządzeń elektronicznych, kopiarek mechanicznych, nagrywających i innych, stanowi naruszenie praw autorskich.

WSTĘP

Książka przeznaczona jest dla tych osób, którym gramatyka angielska sprawia wiele kłopotów i trudności.

Po co uczyć się więc całej gramatyki angielskiej? Wystarczy ci znajomość podstawowych obszarów gramatycznych, zapewniających sprawną komunikację językową.

W książce wytłumaczone zostały w bardzo prosty i praktyczny sposób najważniejsze struktury gramatyczne, które są nam potrzebne w języku mówionym i pisanym. Ta nowatorska książka jest publikacją wyjątkową, gdyż zawiera liczne przykłady, które często stosowane są w języku komunikacyjnym. Niniejszy ebook pokazuje więc to, czego potrzebujesz do porozumiewania się bez problemów.

Dzięki wytłumaczonym zasadom gramatycznym nauka języka angielskiego będzie łatwiejsza, a sama komunikacja zdecydowanie prostsza.

1. Przedimki a/an/the

A) Przedimka nieokreślonego "a/an" używamy, gdy:

mówimy o kimś lub o czymś po raz pierwszy:

There is a car.

chcemy powiedzieć jaki ktoś ma zawód:

He is a journalist.

rzeczownik jest określony przymiotnikiem:

This is  an expensive car.

You are a pretty woman.

Przedimka a/an używamy tylko przed rzeczownikami w liczbie pojedynczej.

Przedimka an używamy przed rzeczownikami zaczynającymi się na samogłoskę:

an umbrella

an apple

an ice cream

Nie należy używać a/an przed rzeczownikami niepoliczalnymi, np.: information, water, bread.

I love water.

B) Przedimka określonego "the" używamy:

gdy mówimy o kimś lub o czymś po raz kolejny:

I have got a car, but the car is so old.

gdy nasz rozmówca wie o czym lub o kim mówimy:

Can you turn off the light?

gdy mówimy o osobach, rzeczach, zjawiskach, które są jedyne w swoim rodzaju:

The earth goes round the sun.

The moon goes round the earth.

przed stopniem najwyższym przymiotnika:

He is the best singer.

It’s the coldest day of the week.

przed nazwami instrumentów muzycznych:

Mark  plays the piano.

przed nazwami państw i stanów występujących w liczbie mnogiej, nazwami geograficznymi i nazwami organizacji:

the UK

the USA

the Philippines

the Canaries

the Bahamas

the Andes

the Alps

the Baltic Sea

the Pacific

the House of Parliament

the NATO

Przedimek określony the może występować zarówno w liczbie pojedynczej jak i mnogiej.

Nie używamy przedimków, gdy:

mówimy o grupie rzeczy / osób:

Apples are good for you.

mówimy o transporcie, posiłkach:

by car, by train, have lunch, have breakfast

mówimy o dniach i miesiącach:

on Monday, in December

2. Czasownik "to be" i "have got"

A) Czasownik "to be", czyli "być" odmienia się następująco:

I am - ja jestem
You are - ty jesteś
He is - on jest
She is - ona jest
It is - ono jest / to jest
We are - my jesteśmy
You are - wy jesteście
They are - oni są / one są

Formy skrócone:

I am = I'm
You are = You're
He is = He's
She is = She's
It is = It's
We are = We're
They are = They're

By utworzyć pytanie należy dokonać inwersji:

Am I? - czy ja jestem?
Are you? - czy ty jesteś?
Is he? – czy on jest?
itd...

By utworzyć przeczenie, dodajemy not:

I am not = I'm not
You are not = You're not = You aren't
He is not = He's not = He isn't
She is not = She's not = She isn't
It is not = It's not = It isn't We are not = We're not = We aren't They are not = They're not = They aren't

Formy czasownika TO BE w czasie przeszłym to WAS i WERE:

I was - ja byłem / byłam
You were - ty byłeś / byłaś
He was - on był
She was - ona była
It was - ono było / to było
We were - my byliśmy / byłyśmy
You were - wy byliście / byłyście
They were - oni byli / one były

Pytania i przeczenia:

Was I? - czy ja byłem / byłam?
Were you? - czy ty byłeś / byłaś?
I was not = I wasn't - ja nie byłem / byłam
You were not = you weren't - ty nie byłeś / byłaś
itd ...

B) Czasownik "have got" oznacza "mieć":

I have got - Ja mam
You have got - Ty masz
She has got - Ona ma
He has got - On ma
It has got - Ono maWe have got - My mamy
You have got - Wy macie
They have got - Oni / one mają

Pytania i przeczenia:

Have I got? - Czy ja mam?
Have you got? - Czy ty masz?
Has she got? - Czy ona ma?
Has he got? - Czy on ma?
Has it got? - Czy ono ma?
Have we got? - Czy my mamy?
Have you got? - Czy wy macie?
Have they got? - Czy oni / one mają?

I have not got - Ja nie mam
You have not got - Ty nie masz
She has not got - Ona nie ma
He has not got - On nie ma
It has not got - Ono nie ma
We have not got - My nie mamy
You have not got - Wy nie macie
They have not got - Oni / one nie mają

Formy skrócone:

I've got = I haven't got
You've got = You haven't got
He's got = He hasn't got
She's got = She hasn't got
It's got = It hasn't got
We've got = We haven't got
You've got = You haven't got
They've got = They haven't got

Skrócone formy stosuje się w sytuacjach nieformalnych, w mowie, w zdaniach potocznych.  

Przykłady zastosowania czasowników w zdaniach:

I am 20. Mam 20 lat.

I am interested in music. Interesuję się muzyką.

Are you my friend? Czy jesteś moim przyjacielem?

She is a teacher. Ona jest nauczycielką.

Are they in the garden? Czy oni są w ogrodzie?

It’s cold. Jest zimno.

My mother has got long hair. Moja mama ma długie włosy.

I haven’t got any brothers. Nie mam braci.

Has she got a garden? Czy ona ma ogród?

They have got many toys. Oni mają dużo zabawek.

3. Liczba pojedyncza i mnoga rzeczownik

Aby utworzyć liczbę mnogą rzeczowników, dodajemy końcówkę -s:

book - books

Jeśli rzeczownik kończy się na -s, -ss, -ch, -sh , -x w liczbie mnogiej rzeczownik ma końcówkę -es:

bus - buses
church - churches
box - boxes
bush - bushes
glass - glasses

Rzeczowniki kończące się na o w liczbie mnogiej zazwyczaj mają końcówkę -es:

tomato - tomatoes

Rzeczowniki zakończone literą y z poprzedzającą spółgłoską zmieniają w liczbie mnogiej literę y na -ies:

baby - babies
country - countries

Jednak rzeczowniki zakończone na literę y z poprzedzającą samogłoską przybierają w liczbie mnogiej tylko literę -s:

boy - boys
day - days
key - keys

Rzeczowniki o końcówkach -f i -fe w liczbie mnogiej otrzymują końcówkę -ves:

wolf - wolves
wife - wives
leaf - leaves
knife -knives
thief - thieves

Do rzeczowników zakończonych na -o, które są wersją oryginalnego słowa, dodajemy -s:

kilo - kilos
photo - photos
piano -pianos

Istnieją rzeczowniki, które tworzą liczbę mnogą w sposób nieregularny:

man - men
woman - women
person - people
foot - feet
tooth - teeth
child - children
mouse - mice
goose - geese

Niektóre rzeczowniki mają identyczną formę w liczbie pojedynczej i mnogiej:

fish - fish
sheep - sheep
deer - deer

4. Zaimki wskazujące, osobowe i dzierżawcze

A) Zaimki wskazujące

Liczba pojedyńcza this/that

this - ten, ta, to (wskazuje, że dana rzecz lub osoba znajduje się blisko osoby mwiącej)

This is my book.

that - tamta, tamten, tamto ( wskazuje, że dana rzecz lub osoba znajduje się daleko od osoby mówiącej)

Who's that girl ? - Kim jest tamta dziewczyna?

Liczba mnoga - these/those

these - te, ci (wskazuje, że dane osoby lub rzeczy znajdują się blisko osoby mówiącej)

These are my students.

those - tamte, ci (wskazuje, że dane osoby lub rzeczy znajdują się daleko osoby mówiącej)

Whose are those books? - Czyje są tamte książki?

B) Zaimki osobowe i dzierżawcze

Zaimki osobowe

I - ja
You - ty
He - on
She - ona
It - to, ono

We - my
You - wy
They - oni

Zaimki osobowe w formie dopełnienia

Zaimki osobowe w formie dopełnienia najczęściej występują w zdaniach rozkazujących, nakazach, zakazach.

me - mnie, mi, mną
you - ciebie, tobą
him - jego, jemu, niego, go, nim
her - jej, ją, niej
it - jego, go, jemu, nim
us - nami, nam, nas
you - wami, wam, was
them - ich, nimi, nich, im

Give it to me! - Daj mi to!
I love her! - Kocham ją!
Wait for us! - Poczekaj na nas!
Dance with them! - Zatańcz z nimi!

Zaimki dzierżawcze

Zaimki dzierżawcze występujące z rzeczownikami (zaimek dzierżawczy stoi przed rzeczownikiem):

my - mój, moja, moje, moi
your - twój, twoja, twoje
his - jego
her - jej
its - jego, jej
our - nasz, nasza, nasze
your - wasz, wasza, wasze
their - ich

This is my car. - To jest mój samochód.

His family is really nice. - Jego rodzina jest naprawdę miła.

Zaimki dzierżawcze występujące samodzielnie (zaimek dzierżawczy występuję po rzeczowniku):

mine - mój, moja, moje, moi
yours - twój, twoja, twoje
his - jego
hers - jej
its - jego, jej
ours - nasz, nasza, nasze
yours - wasz, wasza, wasze
theirs - ich

Whose pencil is this? - Czyj to jest ołówek?

It`s ours. - To jest nasze.

These shoes are yours. - Te buty należą do ciebie.